ขายฝากกับจำนอง เลือกแบบไหนดี ข้อดี ข้อเสีย และความเสี่ยง

เมื่อต้องการใช้อสังหาริมทรัพย์เป็นหลักประกันเพื่อขอเงินก้อน มีสองทางเลือกหลักที่แตกต่างกันมากในเรื่องความเสี่ยง จำนอง - กรรมสิทธิ์ยังเป็นของเจ้าของเดิม ธนาคารหรือผู้รับจำนองเพียงมีสิทธิเหนือทรัพย์เป็นประกัน - หากผิดนัด ผู้รับจำนองต้องฟ้องบังคับคดีและขายทอดตลาด ใช้เวลานาน เจ้าของยังมีโอกาสแก้ไข - อัตราดอกเบี้ยตามกฎหมายสำหรับบุคคลทั่วไปสูงสุด 15% ต่อปี ส่วนสถาบันการเงินเป็นไปตามประกาศธนาคาร - วงเงินมักได้ประมาณ 30-50% ของราคาประเมินสำหรับผู้ให้กู้เอกชน ขายฝาก - กรรมสิทธิ์โอนไปยังผู้ซื้อฝากทันทีในวันจดทะเบียน โดยผู้ขายฝากมีสิทธิไถ่คืนภายในกำหนด - ได้วงเงินสูงกว่าจำนอง มักประมาณ 40-70% ของราคาประเมิน และอนุมัติเร็ว - ความเสี่ยงสูงกว่า เพราะถ้าไม่ไถ่ภายในกำหนด กรรมสิทธิ์ตกเป็นของผู้ซื้อฝากโดยสมบูรณ์ กฎหมายคุ้มครองผู้ขายฝากอสังหาริมทรัพย์เพื่อเกษตรกรรมหรือที่อยู่อาศัย (พ.ศ. 2562) กำหนดสาระสำคัญไว้ เช่น - กำหนดเวลาไถ่ต้องไม่น้อยกว่า 1 ปี และไม่เกิน 10 ปี - ค่าตอบแทนที่ผู้ซื้อฝากเรียกได้ต้องไม่เกิน 15% ต่อปี - ผู้ซื้อฝากต้องแจ้งเตือนผู้ขายฝากเป็นหนังสือก่อนครบกำหนดไถ่ 3-6 เดือน หากไม่แจ้ง สิทธิไถ่จะขยายออกไปอีก 6 เดือน - ผู้ขายฝากมีสิทธิครอบครองและใช้ประโยชน์ในทรัพย์ระหว่างสัญญาโดยไม่ต้องจ่ายค่าเช่า ควรเลือกอย่างไร - ถ้าต้องการความปลอดภัยของกรรมสิทธิ์และมีเวลารอ ควรเลือกจำนองหรือสินเชื่อธนาคารก่อนเสมอ - ถ้าจำเป็นต้องใช้เงินเร็วและมั่นใจว่าจะมีเงินไถ่คืนแน่นอน ขายฝากเป็นทางเลือกได้ แต่ต้องอ่านสัญญาให้ละเอียด - ทุกกรณีต้องจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ที่สำนักงานที่ดิน สัญญาที่ทำกันเองไม่มีผลสมบูรณ์ - อย่ารับเงินไม่ครบตามที่ระบุในสัญญา และอย่าเซ็นเอกสารเปล่า หากต้องการให้ทีมงานช่วยประเมินวงเงินเบื้องต้นและประสานพาร์ตเนอร์ สามารถยื่นเรื่องผ่านหน้าบริการการเงินของเว็บไซต์ได้